Over Simone Reinders
Maker in textiel. Zo omschrijft Simone (62) zichzelf. En terecht, want al tientallen jaren maakt ze producten van textiel, zowel voor zichzelf als in opdracht. Inmiddels legt ze zich toe op textiele herinneringen. Van knuffels en dekens van kleding van dierbaren tot geborduurde vingerafdrukken. Haar persoonlijke ervaring met het overlijden van haar partner is haar drijfveer. “Voor mij is het belangrijk om hiermee bezig te zijn, omdat het betekenis heeft. Het geeft mijn werk ook meer diepgang.”
“De passie voor textiel begon in mijn tienertijd. De kleren die mijn moeder altijd voor me maakte, wilde ik niet meer dragen. Maar ik vond het ook niet leuk als anderen hetzelfde droegen als ik. Dus ben ik gaan leren om zelf kleding te maken. Als eerste maakte ik een gilet van een oude spijkerbroek. Superleuk! Toen is de liefde geboren.
Mijn eerste naaimachine heb ik gekocht van een erfenis van mijn oma, héél lang geleden. Later heb ik vanuit de nalatenschap van mijn ouders een nieuwe, professionele naaimachine aangeschaft. Dat bleek een goede keuze, want ik heb er al heel veel op gemaakt; vooral interieurspullen. Ook gebruik ik de machine vaak voor het pimpen van tweedehands spullen.
“Als ik achter de naaimachine zit word ik altijd rustig en blij. Dat heb ik echt altijd al gehad!”
Na de middelbare school heb ik in Tilburg de opleiding Mode en Kleding gevolgd. Ik was gefascineerd door theaterkleding en heb stage gelopen op de kostuumafdeling van het Zuidelijk Toneel. Daarna heb ik de docentenopleiding Textiele Werkvormen gedaan. Textiel is altijd een deel van mijn leven geweest. Naast dingen voor mezelf, maak ik ook producten in opdracht en vrij werk.
Ik ben dol op decoreren en versieren; ik kan eindeloos bezig zijn met variëren met kleurtjes, koordjes en siersteken. Ook borduren vind ik super om te doen. Dat kenmerkt ook mijn stijl. In mijn atelier FreeRestyle, in textielstad Tilburg, heb ik heel veel mooie producten gemaakt van oude AaBe dekens en jeans.
Sinds mijn partner Jan is overleden, leg ik me toe op herinneringen in textiel. Dat begon met knuffels voor de kleinkinderen, gemaakt van kleding van hun opa. Dat zijn ook meteen hun meest dierbare knuffels! Ze waren dol op Jan.
Achteraf realiseerde ik me dat ik al eerder bezig ben geweest met herinneringen maken van textiel. Mijn eerste opdracht was een stoeltje, dat ik voor iemand heb gestoffeerd. Een erfstuk van een oudtante, dat is bekleed met de stof van haar vaders kamerjas. Een tijd erna heb ik een poef bekleed met stof van een beminde overledene.